Bursztyn
Kategorie: Materiały
Tagi: artysta, barwa, bursztyn, czerwony, główny, jantar, jasna, jubiler, kamienie, wyrób
Bursztyn znalazł szerokie zastosowanie zarówno w jubilerstwie, jak i w medycynie.Kopalna żywica drzew iglastych zwana jest bursztynem, jantarem lub skucynitem. Tworzy formy nieregularne, jest ciałem bezpostaciowym, może występować zarówno w formie bryłek, jak i zacieków. Rozmiary mogą być różne – od małych kul, aż do większych form, największy znaleziony bursztyn miał 10 kg. Najczęściej bursztyn przybiera barwę żółtą, często kolor określa się, mówiąc o złotym, czy miodowym połysku. Zdarzają się formy mleczne, brunatne, czy czerwone. Do wyjątkowo rzadkich okazów należą bryłki o zabarwieniu zielonawym i niebieskawym. Przejrzystość bursztynu zależy od zawartości pęcherzyków powietrza wewnątrz kamienia, dlatego zdarza się, że może ona być różna wewnątrz jednego bursztynu. Minerały te znajdują zastosowanie głównie w jubilerstwie, czasem stają się częścią wystroju wnętrz, czy służą do produkcji wyrobów artystycznych. Najbardziej cenione są kamienie o jasnej barwie, dużej przejrzystości lub z dobrze zachowanymi szczątkami owadów wewnątrz. Występuje nad całym wybrzeżem Bałtyku. Różnice między kamieniami szlachetnymi są wynikiem innego składu chemicznego oraz budowy krystalicznej.Każdy minerał ma jakąś indywidualna cechę, za pomocą której udaje się go odróżnić od innych kamieni. Wprawnemu oku znawcy wystarczą cechy, które można dostrzec gołym okiem, nie musi odwoływać się do badań rentgenowskich, czy analiz chemicznych. Minerały definiujemy, podając następujące dane: postać, przeźroczystość, barwę, połysk, przełam i twardość. Kryształy są najczęstszą postacią minerałów, sześciany rozwijają się w trzech kierunkach, słupy w jednym lub w dwóch, jednak możemy spotkać także zis rana i formy naciekowe. Minerały, tak jak i inne materiały, dzielą się na przezroczyste, półprzezroczyste i nieprzezroczyste. Do najważniejszych cech minerału należy jego barwa, przy czym rozróżniamy barwę właściwą oraz barwę rysy, jaką minerał zostawia na porcelanowej płytce, barwy te mogą się od siebie różnic. Wśród wielu rodzajów połysków wyróżniamy: matowy, metaliczny, półmetaliczny, diamentowy i szklisty. Łupliwość jest cechą charakterystyczną minerałów i określa ich zdolność do pękania wzdłuż określonych powierzchni, może on być: muszlowy, zadziorowy, nierówny. Za pomocą skali Mohsa określa się twardość minerałów.